Dünyanın en pahalı baharatı statüsüne sahip olan Safranbolu safranın toprak altı zararlılar tarafından zarar görmesini engellemek ve genel üretim miktarını yükseltmek hedefiyle yedi ayrı araştırma ve geliştirme projesi başlatıldı.
Karabük'ün Safranbolu ilçesi ile güçlü bağları olan bu safran bitkisinin korunması ve üretim kapasitesinin artırılması amaçlanıyor. Bu kapsamda, boya, gıda, ilaç ve kozmetik sektörlerinde kullanılan safran için "Kontrollü Koşullarda Bilimle Yeşeren Safran Yetiştiriciliği" başlıklı bir proje uygulamaya kondu.
Safran soğanını köstebekler, kör fareler, normal fareler ve manas kurdu gibi toprak altı zararlılara karşı korumak amacıyla toprak altına çelik tel kafes sistemi kullanılıyor. Ayrıca, rekolteyi artırmaya yönelik olarak alüvyal, orman ve karışık toprak türleri, malçlama teknikleri ve çiftçilerin kendi tarlalarında uyguladığı toprak yapıları gibi çeşitli yöntemler de değerlendiriliyor.
Bu uygulanan stratejilerin somut sonuçlarının iki yıl içinde gözlemlenmesi bekleniyor.
Safran üreticisi İsmail Yılmaz, toprak altı zararlıların safran yumrusu ve çiçek verimini yüzde kırk oranında düşürdüğünü aktardı. Yılmaz, projenin etkilerinin iki yıl içinde ortaya çıkacağını belirterek, "Yaklaşık on yılı aşkın süredir bu alanda safran yetiştiriciliğini sürdürüyoruz. Bu yıl çeşitli Ar-Ge çalışmalarına başladık. Özellikle toprak altındaki zararlılardan safranlarımızı korumak adına tabana çelik tel kafes örerek bir deneme yapıyoruz. Bu denemenin sonuçlarını iki yıl sonra göreceğiz" şeklinde konuştu.
Yılmaz, safrana ciddi zarar veren canlı türlerini detaylandırdı. Bu denemeler dahilinde toprak altından gelen kör fareler, normal köstebekler, normal fareler ve manas kurdu zararları inceleniyor. Yılmaz, bu canlıların çok hızlı çoğalma ve yavrulama yeteneklerinin ciddi risk oluşturduğunu ifade etti ve önlem alınmazsa safran yumrusu ve çiçek veriminde en az yüzde otuz ila kırk arasında bir düşüş yaşanabileceğini dile getirdi.
Yılmaz, uygulanan yedi farklı yöntemi sıralayarak çalışmaların çeşitliliğini vurguladı. Uygulamalar arasında malçlama tekniği, taban örtüsü kullanımı, tamamen orman toprağıyla yapılan uygulama, alüminyumlu toprak kullanılarak yapılan uygulama ve klasik yöntemle solucan gübresi uygulaması gibi çeşitli teknikler yer alıyor.
Bu farklı yöntemlerin sonuçları, ekim ve kasım aylarındaki çiçek verimleriyle birlikte iki yıl sonraki toplam verim üzerinden takip edilecek.
Ziraat mühendisi Mine Yılmaz ise safranın yetiştiriciliğindeki emek ve işçiliğin önemini vurguladı. Safran yetiştiriciliğinin uzun vadede sürdürülebilirliğini sağlamak adına bu çalışmaların kritik bir adım olduğunu belirten Yılmaz, "Bu araştırmalarla safran yumrusunun ve çiçeklerinin kalitesini yükseltmeyi amaçlıyoruz. Farklı toprak koşullarında ve gübreleme yöntemlerinde hangi sonuçları elde edeceğimizi görmek için bu araştırmayı yürüttük" şeklinde konuştu.
Yorumlar
Yorum yapabilmek için giriş yap veya üye ol