Manisa'nın Turgutlu ilçesinde yaşanan silahlı saldırının ardından, okul ortamındaki güvenlik meseleleri ve bu olayların öğrenciler üzerindeki psikolojik etkileri tekrar odak noktasına geldi. Dr. Öğr. Üyesi Bülent Tansel, okul çevresinde gerçekleşen şiddet olaylarının değerlendirilmesinde sadece fiziksel güvenlik parametrelerinin yeterli olmadığını ifade etti. Tansel, bir öğrencinin arkadaşının vurulduğunu gözlemlemesi, silah sesleri duyması veya ölüm tehdidi altında kalması gibi durumların da psikolojik travmaya yol açabileceğini belirtti.
Bu sabah Turgutlu'da meydana gelen silahlı eylem, okullarda güvenlik konularını bir kez daha gündeme taşıdı. Öğrencilerin yaralandığı bu olay sonrasında, şiddetin çocuklar üzerindeki psikolojik sonuçları ile benzer olayların önüne geçilmesi için okul yönetimi, öğretmenler ve aileler arasındaki sorumlulukların ne olduğu tartışmaya başladı. İstanbul Gelişim Üniversitesi (İGÜ) İktisadi İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi Psikoloji Bölümü'nden Dr. Öğr. Üyesi Bülent Tansel, okulun öğrencilerin sadece eğitim aldıkları bir mekân olmadığını, aynı zamanda kendilerini güvende hissetmeleri, sosyal bağlar kurmaları ve yetişkinlerle güven ilişkisi geliştirmeleri gereken kritik bir sosyal çevre olduğunu açıkladı. Bu bağlamda, okul ve çevresinde gelişen şiddet vakalarının, çocukların psikolojik güvenlik algısını doğrudan etkileyebileceği konusunda uyarıda bulundu.
"Travma yalnızca bedensel yaralanmalarla sınırlı kalmaz," şeklinde bir değerlendirme yaptı Tansel. Bu noktada, olaya tanık olan öğrenciler, öğretmenler, aile bireyleri ve okul personeli gibi tüm paydaşların da psikolojik desteğe ihtiyaç duyabileceğini dile getirdi. Tansel, bir öğrencinin arkadaşının vurulma anına şahit olması, silah seslerini duyması ya da ölüm tehdidi altında kalması durumunun psikolojik bir travma yarattığını tekrar vurguladı. Bu nedenle, her okulun kriz ve travma sonrası uygulaması gereken kapsamlı bir psikososyal müdahale planının bulunması gerektiğini savundu.
Tansel, okullardaki psikolojik danışmanlık hizmetlerinin sadece sınav hazırlığı, okul tercihi veya akademik başarı gibi konularda sınırlı kalmaması gerektiğini belirterek, çocukların çeşitli alanlarda desteklenmesi gerektiğini ifade etti. Bu destekler arasında duygu düzenleme becerileri, öfke yönetimi, çatışma çözme yöntemleri, sosyal becerilerin geliştirilmesi, travma sonrası destek, akran ilişkileri dinamikleri, zorbalık ve dışlanma durumları, psikolojik dayanıklılık ve direnç konuları yer alıyor.
Öğretmenlere, öğrencilerinde erken risk belirtileri tespit etme konusunda eğitim verilmesinin önemine dikkat çekti. Tansel, öğretmenlerin öğrencileriyle günlük olarak temas halinde olmaları sebebiyle davranış değişikliklerini ilk gözlemleyebilecek kişiler arasında bulunduklarını belirtti. Bu belirtiler arasında ciddi davranış değişimleri, tehdit ifadeleri, zorbalık eylemleri, dışlanma, yoğun öfke nöbetleri, sosyal izolasyon, şiddet davranışları, intikam alma söylemleri, kriz işaretleri ve dijital platformlarda tehdit ve şiddet içeren içeriklerin göz önünde bulundurulması gerektiğini söyledi.
<Bu tür risk göstergelerinin tek başına bir çocuğun saldırgan olduğunu göstermediğini net bir şekilde ifade eden Tansel, "Her içine kapanık görünen bir çocuk saldırgan değildir. Her öfkeli genç de otomatik olarak saldırı riski taşımaz. Bu nedenle değerlendirme süreçleri, sadece sezgilere veya önyargılara dayanmamalıdır; bilimsel risk değerlendirme yöntemlerini esas almalıdır," dedi.
Okul güvenliğinin yalnızca kamera sistemleri veya güvenlik personeli gibi fiziksel önlemlerle sağlanamayacağını belirten Tansel, fiziksel korumanın yanı sıra psikolojik destek, erken uyarı sistemleri, ailelerin iş birliği, öğretmenlerin farkındalığı ve kurumlar arası koordinasyonun da hayati önem taşıdığını kaydetti.
Riskli bir durum ortaya çıktığında, okul yönetimi, aileler, psikolojik danışmanlık birimleri, sağlık hizmetleri ve gerektiğinde kolluk kuvvetleri arasında çocuğun üstün yararını en öncelikli hedef olarak gören açık müdahale protokollerinin oluşturulması gerektiğini dile getirdi. Tansel, güvenlik tedbirleri ile psikolojik destek mekanizmalarının birbirinin yerine geçmesi yerine, bu iki unsurun aynı sistemin farklı ancak birbirini tamamlayan parçaları olarak ele alınması gerektiğini belirtti.
"Çocukların yardım isteme süreçlerinin güvenli hale getirilmesi gerekiyor," diyerek bu konuya odaklandı. Öğrencilerin karşılaştıkları tehditleri veya ciddi riskleri güvendiği yetişkinlerle paylaşabilmelerinin, önleyici faaliyetler açısından büyük önem taşıdığını ifade etti. Bu nedenle okullarda, gizliliğin ve güvenliğin sağlandığı bildirim mekanizmalarının oluşturulması şart koşuldu.
Şiddet olaylarının ardından hızlıca harekete geçmenin tek başına yeterli olmadığını vurgulayan Tansel, önleyici ruh sağlığı hizmetlerinin güçlendirilmesi gerektiğini belirtti. Ayrıca öğretmenlerin ve ailelerin risk belirtileri konusunda bilinçlendirilmesi, çocukların seslerinin dinlenmesi, zorbalıkla mücadele edilmesi, dijital güvenliğin artırılması ve silah erişiminin engellenmesi gibi adımların atılması gerektiğini söyledi. Tansel, bir çocuğun yardım istemesini beklemek yerine, yardım istemeyi mümkün ve güvenli bir deneyim haline getirmeleri gerektiğini ifade etti.
Okul güvenliğinin toplumun ortak bir sorumluluğu olduğunu belirten Tansel, "Güvenli bir okul, yalnızca silahın giremediği bir mekân değildir. Güvenli okul; çocuğun görüldüğü, duyulduğu, desteklendiği ve kendisini ait hissettiği bir ortamdır. Şiddeti önlemenin en etkili yolu, şiddet gerçekleştikten sonra müdahale etmek değil; şiddete yol açabilecek riskleri, olaylar ortaya çıkmadan önce tespit edebilmektir," şeklinde son sözlerini söyledi.
Yorumlar
Yorum yapabilmek için giriş yap veya üye ol