Çekmeköy'de beş yıl önce kanser teşhisi konulan 14 yaşındaki Barış Coşkun, 10 yıl önce aynı rahatsızlığı yaşayan annesi Serpil Coşkun ile birlikte hastane ortamlarında geçirdikleri zorlu dönemleri ve yaşam mücadelesini anlatan şiirleri "Sabır Çiçeği" başlıklı bir kitapta derledi. Bu yayımlanan eserde, Coşkun, içe kapanma anlarında duygularını yazıya dökmekten dolayı iyileştiğini ifade etti. Ayrıca, kendi deneyimlerinden yola çıkarak doktor olmayı ve kendisi gibi hastaları umutlandırmayı hedeflediğini dile getirdi.
İstanbul Çekmeköy'de ikamet eden 14 yaşındaki Barış Coşkun, yaklaşık beş yıl önce geçirdiği bir ameliyat sonrası kanser teşhisi aldı. Coşkun'un uzun süren tedavi sürecinde, kendisine on yıl önce kanser teşhisi konmuş olan annesi Serpil Coşkun, oğlunun yanında oldu ve onu yalnız bırakmadı. Bu ağır mücadeleyi ve süreçte deneyimlediği olayları şiirlere aktarma kararı alan 14 yaşındaki Barış Coşkun, annesi ve babasının desteğiyle yazdığı metinleri "Sabır Çiçeği" adlı kitapta bir araya getirdi. Coşkun, kendi yaşadıklarını paylaşarak, kendisiyle benzer süreçlerden geçen hastalara şifa ve umut sağlamayı amaçladığını, bu süreci "Kendimi yazarak daha çok iyileştiğimi fark ettim" sözleriyle özetledi.
"Yazarak daha çok iyileştiğimi fark ettim"
Barış Coşkun'un şiir yazma merakının annesinden kaynaklandığını belirten yazar, hastane konaklaması sırasında kalem ve kitabın kendisine bir destekleyici olduğunu ifade etti. Coşkun, yalnız hissettiği zamanlarda kalemin ve kitabın ona eşlik ettiğini, yazma eylemi sayesinde iyileşme yaşadığını vurguladı. Babasıyla birlikte şiirleri topladıklarını ve bu sayede yaşadıklarını ve duygularını okuyucuya aktardıklarını belirten Coşkun, "Sabır Çiçeği" adlı eseri oluşturma sürecinde bu aktarımı gerçekleştirdiğini söyledi.
Annesiyle aynı sağlık yolculuğunu paylaşan Barış, başkalarına umut olma motivasyonuyla ilerlediğini belirtti.
On yıl önce benzer bir rahatsızlık geçiren annesi Serpil Coşkun, oğlunun mücadele sürecini ve kitabın yayınlanma hikayesini şu ifadelerle paylaştı:
"Başlangıçta basit bir rahatsızlık zannettik ancak patoloji sonuçları beklemediğimiz durumlarla karşılaştırdı. Barış ameliyatlar geçirdi ve uzun süre yatak istasyonunda kalması gerekti. İçine kapandığı zamanlarda konuşmak yerine yazmayı tercih etti. Biz de 'Bu yazdıklarımızı neden bir kitapta toplamıyoruz' diyerek, bizim gibi insanlara örnek teşkil edecek umut ve dayanak oluşturmak amacıyla kendi imkanlarımızla bu kitabı çıkardık."
Barış Coşkun'un hastane atmosferini betimlediği dizelerden birinde, "Uzayıp gider o soğuk beyaz koridorlar, zamanın durduğu, saatlerin sustuğu yerdir. İnsan burada hece hece her şeyi öğrenir, hayatın ne kadar kırılgan olduğunu derinden anlar" ifadeleri öne çıkıyor. Sağlık alanında eğitimine devam eden Coşkun, gelecekte doktor olarak kariyerini sürdürerek, kendisiyle aynı deneyimleri yaşayan hastalara şifa ve umut sunmayı hedeflediğini ifade etti.
Yorumlar
Yorum yapabilmek için giriş yap veya üye ol