Geçen yıllara rağmen bazı gazilerin vücutlarına saplanan kurşunlar, hayati tehlike oluşturduğu için çıkarılamıyor. Kritik bölgelerdeki mermiler, kalıcı sağlık sorunlarına ve günlük yaşamı etkileyen rahatsızlıklara sebep oluyor.
Fiziksel izlerin yanı sıra yaşanan olayların etkileri de yıllar geçse de yaşamların bir parçası olmaya devam ediyor.
15 Temmuz gecesi Saraçhane'deki direnişte gözünü kaybeden İsmail Acur ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Afet Koordinasyon Merkezi önünde göğsünden vurulan Musa İlhan, tedavi süreçlerini ve o geceyi AA muhabirine anlattı.
İstanbul Emniyet Müdürlüğü'ne giden ve ardından Saraçhane'deki İBB binasına geçen İsmail Acur, işgal girişimine karşı direnen vatandaşlarla en ön saflarda yer aldı.
Yaralıları güvenli bölgelere taşıdıktan sonra yeniden direniş saflarına dönen Acur, darbecilerin açtığı ateş sonucu ağır yaralandı.
Sağ gözünü kaybeden Acur'un boynuna isabet eden kurşun, şah damarı ile omuriliği arasında kaldı. Hayati risk nedeniyle cerrahi müdahale yapılamıyor.
Üç çocuk babası İsmail Acur, boynundaki kurşunla yaşamını sürdürürken yaşadıklarını AA muhabirine anlattı.
Acur, 15 Temmuz'da Malatya'dan İstanbul'a dönüp uyuduğunu, siren sesleri ve hareketliliği duyunca uyandığını söyledi.
Televizyonu açtığında Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın meydanlara davet eden çağrısını duyduğunu ifade eden Acur, Vatan Caddesi'ndeki İstanbul Emniyet Müdürlüğü'ne gittiğini belirtti.
Saraçhane'de darbecilere karşı en ön saflarda yer aldığını anlatan Acur, yaralıları güvenli bölgelere taşıyarak hastaneye ulaştırmaya çalıştığını söyledi.
"Yaralıları hastaneye ulaştırdıktan sonra yeniden döndük ve artık en ön saflardaydık. 'Ya öleceğiz ya da onları etkisiz hale getireceğiz.' diyorduk. Tam o sırada bir mermi geldi, ben sıyırdı sandım. Elimi attım gözüme doğru, gözüm elimin içine düştü. Kelimeişehadet getirdim. Bir iki adım daha attım ve düştüm. Sonradan, öldüğümü sanarak üzerimi Türk bayrağıyla örttüklerini öğrendim. Çok kan kaybetmiştim. Ambulans geldiğinde nabzımın attığını görmüşler, hemen hastaneye kaldırmışlar. Kurşun boynumda kalmış, gözümü kaybettim. Gözüm protez, görmüyorum. Vatanıma feda olsun, canımız da kanımız da vatanımıza feda olsun."
Acur, vatan ve bayrak için yine aynı kararlılıkla sokağa çıkmaya hazır olduğunu belirterek, "Her zaman tetikteyiz ve vatanımız için canımızı vermeye hazırız. Kurşun hala vücudumda. Bu yüzden zaman zaman baş dönmeleri yaşıyor, ağrı ve sızılar çekiyorum. Kurşun omuriliğime çok yakın olduğu için bazen elimi hissetmiyorum. Ağrı kesiciler ve iğneler de fayda etmiyor. Şiddetli ağrılar nedeniyle geceleri uyuyamıyorum." dedi.
Acur, vücudunda kalan kurşun nedeniyle yaşadığı bir anısını da aktardı:
"Bazen resmi kurumlara gittiğimde metal dedektörlerden geçerken boynumda kalan kurşun nedeniyle cihazlar alarm veriyor. Bir keresinde polise gazi olduğumu söyledim. Bana, 'Silahın var mı?' diye sordu. Ben de 'Silahım yok ama boynumda mermim var.' dedim. Bunun üzerine, 'Mermiyi alayım, mermiyle içeri girmek yasak.' dedi. Ben de şaka yaparak, 'Ben alamıyorum, sen alabiliyorsan al.' dedim. Bunun ardından polis memuru yanıma gelip bana sarıldı ve 'Sizin sayenizde biz bugün buralardayız.' diyerek gözyaşlarına hakim olamadı."
49 yaşındaki Musa İlhan, darbe girişimini öğrenince arkadaşlarıyla birlikte AKOM'un önüne gitti.
Darbecilere karşı direnirken yarbayın açtığı ateş sonucu göğsünden vurulan İlhan, kalbinin sadece 2 santimetre yakınında kalan kurşunla yaşıyor.
İlhan, Hafıza 15 Temmuz Müzesi önünde yaptığı açıklamada, dönemin Başbakanı Binali Yıldırım'ın açıklamasından sonra harekete geçtiğini söyledi.
Erdoğan'ı havalimanında karşılamak için yola çıktığını belirten İlhan, Alibeyköy'de askerlerin hareketliliğini görünce olayların seyrinin değiştiğini ifade etti.
AKOM'daki darbeci askerleri görünce oraya yöneldiklerini aktaran İlhan, "AKOM'a girer girmez askerler ateş açtı. Ayaklarımıza doğru mermiler yağıyordu. Önce korktuk, terliklerim ayağımdan çıktı. Oradan darbeci bir asker, 'Yaklaşmayın vururum.' diye bağırıyordu. Önce biraz korktuk. Ama sonra Cenabıallah'tan bir güç geldi. Üzerimdeki korkuyu içimizden aldı. Ben de 'Geliyorum, vuracaksan vur.' dedim. Şortumla, terliğimle yürüdüm. Sonrasında vurulmuşum. Vurulduğum anda yere yattım. O kadar vicdansızdılar ki yerde yatarken bile sağımdan solumdan mermiler geçiyordu. Gözlerimi kapatıp 'Gözüme gelmesin.' diye dua ediyordum. Bir arkadaşım göğsüme tampon yaparak beni korumaya çalışıyordu. Sonrasını hatırlamıyorum. Toplam 4 gün hastanede kaldım. Uyanır uyanmaz Cumhurbaşkanı'mızın durumunu sormuşum. Cumhurbaşkanı'mız ben vurulduktan sonra televizyon yayınına bağlanmış. Okmeydanı Şehir Hastanesi'ndeki hemşireler 'Cumhurbaşkanı iyi, şu an televizyonda konuşma yapıyor.' dediler."
15 Temmuz gazisi İlhan, "Kurşun kalbimin iki santim altında kaldı. 10 yıldır o kurşunla yaşıyorum. Tedavim 3 ay sürdü. Çünkü kurşunu çıkaramadıkları için ağır ameliyat geçirmedim. Yaranın pansumanlarla kapanmasını bekledik. Sonra evde tedavim devam etti." dedi.
Hafıza 15 Temmuz Müzesi'nde şehitlerin eşyalarını görünce o günü hatırladığını söyleyen İlhan, "Şehitlerimizin ayakkabıları, yaralılarımızın eşyası arasında benim terliğim ve kısa pantolonum da var. Her yıl geldiğimde o geceyi yeniden yaşıyorum. Mahkeme sürecinde beni vuran kişiyle yüzleştim. Bir yarbaydı. Dedi ki 'Biz, DEAŞ saldırısına şüphelendiğimiz için orayı işgal ettik.' Bunun üzerine hakim bey, beni niye vurduğunu sordu. O da 'DEAŞ’lı zannettim.' cevabını verdi. Ben de 'Benim nerem DEAŞ'lıya benziyor? Ayağımda terlik, üstümde kısa pantolon var. Elimde hiçbir şey yok.' dedim."
Yorumlar
Yorum yapabilmek için giriş yap veya üye ol